มันเป็นครั้งที่ 2 ที่ผมเดินทางมาที่นี่ แต่คราวนี้การเดินทางยาวไกลขึ้น และมีเธอเดินทางมาด้วยกับผม ลมหนาว,สายน้ำ ทิวเขา และสีเขียวของต้นไม้ทำให้หัวใจผมพองโต ยิ่งคราวนี้แล้ว ผมพาเธอเดินทางมาด้วย มาสัมผัสความงามของ ธรรมชาติอันน่าพิสมัยของเมืองไทย

“ทีลอซู-ทีลอเร”

ความหนาวเย็นของเดือนพฤศจิกายน ไม่ทำให้ใจของนักเดินทางอย่างเราท้อแท้ เรากลุ่มเล็ก 10 คน เป็นทั้งเพื่อนและรุ่นพี่ เดินทางออกจากกรุงเทพมุ่งหน้าสู่อุ้มผาง จ.ตาก และสายวันนั้นการเดินทางสู่จุดหมายแรกได้ลุล่วงไปได้ด้วยดี

ในปีนี้เป็นความโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้ เราเป็นกลุ่มแรกที่เดินทางเข้า “น้ำตก ทลอเร” เป็นทริปแรก แพยาง 2 ลำ ถูกนำมาอัดลมเข้าและทดสอบรอยรั่ว ทุกอย่างเตรียมพร้อม ทั้งเสบียงอาหาร และฝีพายชั้นดี ผมกับเธอและเพื่อนหญิงอีก 2 คน อยู่บนแพยางลำนึง และอีกลำนึง อีก 6 คน เพราะเรือผมต้องใส่เสบียงด้วย

ธรรมชาติช่างงดงามในความเป็นจริงเสียนี่กระไร สายน้ำพาเราลัดเลาะไปตามแนวป่า บางที่ก็ผ่านหน้าผาสูงจนต้องเงยหน้ามอง นกนานาชนิดส่งเสียงร้อง บ้างก็บินผ่านไปผ่านมา บางครั้งสายน้ำก็รุนแรง ถึงขั้นรุนแรงขึ้นจนเป็นแก่ง

เราผ่านไปหลายแก่งด้วยความมันและสนุกสาน บางครั้งแพยางก็มุดผ่านสายน้ำแล้วโผล่พ้นขึ้นมาด้วยเสียง โห่ฮิ้วยินดีในความเก่งกาด คืนนี้ต้องแวะพักกลางทางเสียแล้ว เพราะว่าเราคงไปไม่ถึงจุดหมาย คนนำทางบอกว่าสายน้ำเปลี่ยนไปมาก เราจึงต้องระมัดระวัง จากสีหน้าและคำพูดของเขา ผมเพิ่งสังเกตเห็นความกังวลของผู้นำทางบางอย่าง

“ใกล้ถึงแล้วครับ เดี๋ยวผ่านแก่งคนมอง เราก็จะแวะพักตรงหาดทรายข้างหน้า” เสียงคนนำทางตะโกนบอกเราท่ามกลางสายน้ำที่ปั่นป่วน

“ทุกคนระวังให้ดีนะครับ ช่วยกันงัดพายให้แพไปทางขวาแล้วรีบงัดกลับมาทางซ้าย” ด้วยความชำนาญที่ผ่านมาแล้วไม่รู้กีแก่งต่อกี่แก่ง เราเข้าใจและสามัคคีกันดี แพยางลำแรกผ่านไปด้วยดี พร้อมกับเสียงโห่ร้อง

ส่วนแพลำที่สองที่มีผม,เธอและเพื่อนอยู่ ก็ตามไปอย่างรวดเร็วด้วยความแรงของกระแสน้ำ แต่ทว่าสายน้ำไม่ปรานีเสียแล้ว หินก้อนใหญ่อยู่ขวางหน้า สายน้ำกำลังพัดแพเข้าประทะก้อนหิน คนนำทางตะโกนบอกให้ทุกคนพยายามงัดให้แพไปทางซ้าย หินก้อนใหญ่อยู่ตรงหน้าผม แพพลิกตลบด้านหน้าที่ปะทะก้อนหินม้วนตลบมาทางด้านหลัง ผมอยู่ด้านหลังพร้อมกับเธอ ความรู้สึก ถึงการเอาตัวรอด ไขว่คว้าหาสิ่งยึดเหนี่ยวเกิดขึ้นกับทุกคน หลายคเกาะแพที่คว่ำอยู่ได้ เสียงเรียกร้องหากันโหวกแหวก

แต่!! ข้างหน้าสายน้ำยังพัดเราไป ต้นไม้ต้นใหญ่ทอดขวางลำน้ำอยู่ เพียงเสี้ยววินาที ทุกคนไม่ได้ระมัดระวัง แพมุดสงไปใต้สายน้ำนั่นพัดตลบขึ้นมาอีกรอบ เสียงร้องระงบไปทั่ว เราหลายคนอยู่ใต้แพซึ่งติดอยู่กับท่อนไม่ใหญ่
มือผมกุมมือเธออยู่ตลอดเวลา เธอตกใจมาก ผมดึงเธอออกมาด้านนอกได้เป็นคนแรก แต่ผมไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นอย่างไร แล้วเราสองคนก็ไหลไปตามสายน้ำ

ด้านหน้าเป็นแผ่นหินใต้สายน้ำ ผมดึงเธอขึ้นมาทับบนตัวผมไว้ แล้วปล่อยให้ด้านหลังถูกระแทกไปกับแผ่นหิน และก้อนหินแหลมคม มันคงเจ็บ แต่ผมไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วนอกจากเธอจะต้องปลอดภัยเท่านั้น ถ้าการตายจะเข้ามาหาผมก็จะเป็นคนตายก่อน หรือแลกชีวิตได้ผมก็ยอม อีกเพียง 20 เมตรเท่านั้น สายน้ำจะไหลตกลงไปด้านล่าง แล้วร่างของเรากับเธอหละ จะและไปด้วยหรือเปล่า ไม่ตายก็พิการแน่นอน เราพยายามจะต่อสู้กับสายน้ำ แต่ไม่เป็นผล

ทอดกายใต้สายน้ำ
กระแทกซ้ำกับโขดหิน
เสียงร้องที่ได้ยิน
ถวิลหาในดวงใจ
มือน้อยกุมมือนั้น
หัวใจพลันแหลกสลาย
ถ้าหากตัวฉันตาย
ไม่เสียดายได้รักเธอ

ไม้ไผ่ท่อนยาวยื่นผ่านเข้ามา อ้า!! ความหวังของเรามีแล้ว ผมผงกหน้าขึ้น เอื้อมไปจับไม้ไผ่ที่ยื่นมา พวกแพลำแรกเข้ามาช่วยเหลือได้ฉับพลัน ผมรอดจากการตายอย่างหวุดหวิด เธอปลอดภัย ผมดีใจ

หลังจากที่เราได้รับความช่วยเหลือแล้ว ทุกคนได้รับความช่วยเหลือ ทุกคนปลอดภัย มีแต่เพียง กระเป๋าและเสบียงบางชุดที่ตกน้ำหายไป ช่างมันเถอะ ชีวิตสำคัญกว่า

ผมสลบไปด้วยความเหนื่อยล้า บาดแผลด้านหลังถูกทำความสะอาดแล้ว บนศรีษะมีแผลเล็กน้อยจากการกระทบกับหิน ผมตื่นขึ้นมาตอนใกล้ค่ำ เราพักกันไม่ไกลจากที่เกิดเหตุเท่าไหร่

เธอยังคงนอนกอดผมอยู่ข้างๆ ใบหน้ามีแต่รอยคราบน้ำตา เธอคงกลัว ผมคิดว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่เลวร้ายจริงๆ คนที่ไม่ประสบกับเหตุการณ์เองคงไม่รู้หรอกมันน่ากลัวขนาดไหน

หลังจากเธอรู้ว่าผมรู้สึกตัว เธอก็ร้องไห้อีกครั้ง เธอบอกว่าเธอร้องเพื่อผม ผมดีใจ ผมรู้ว่า ชีวิตผมเป็นของเธอ ผมรู้ว่าผมให้เธอได้ทุกอย่าง บาดแผลจากร่างกายไม่เป็นไร แม้มันจะเป็นแผลเป็น แต่สำหรับบาดแผลในหัวใจผม ผมจะไม่ให้มันเกิดขึ้น ถ้ามันเกิดก็ขอให้เกิดกับผมเอง ไม่ใช่เกิดที่เธอ

3 ปีผ่านไปแล้ว มันผ่านไปด้วยดอกไม้หอมกรุ่น ท้องฟ้าสดใส ถ้าเป็นข้างคืนก็เป็นคืนที่มีดาวเต็มท้องฟ้า
แต่หากว่าพายุฝนก็พัดผ่านเข้ามา แต่เป็นพายุในใจ กระหน่ำลงมา สายน้ำพัดรุนแรง มันรุนแรง จนกระแทกกับก้อนหินที่แข็งแกร่งในใจจนทลายลงมา

บาดแผลในใจนั้น มิได้เกิดกับเธอ แต่เกิดกับผม ผมยอมรับมันเต็มที่ เหมือนกับที่ครั้งนั้นผมมีรอยแผลทางร่างกาย
เธอจากไปนานแล้ว แต่ในความทรงจำ เธอไม่เคยจากผมไป บาดแผลผมยังรอการเยียวยาจากเธอ เธอคนเดียว ถึงแม้ผมจะรู้ว่า พรุ่งนี้สายน้ำก็ไม่ไหลกลับ และอีกชั่วกาลนาน สายน้ำก็จะไม่ไหลกลับ

ชีวิตผมเป็นของเธอ..เสียแล้ว

จากถนนนักเขียน

立信杭州财税有限公司2000年成立，自成立至今發展了一支实战经验丰富的團隊，寧波代開發票，溫州代開發票，杭州代開發票与全国多家公司有着密切的业务联系，尤其在开杭州发票 ，开温州发票，开宁波发票与各公司有很多的发票合作业务。可以为您提供杭州开发票，温州开发票，宁波开发票。
地址：杭州西湖区高技街49号
手机:13588833292
联系人:陈小姐